Κάποια στιγμή, με ρώτησε ένας δάσκαλος μου αν έχω κολλητό.
Ίσως φαίνεται αδιάκριτο ή άβολο, αλλά κατάλαβα ότι δεν έκρυβε τίποτα από τα δύο η ερώτηση.
Έδειχνε το ενδιαφέρον του, για εμένα.
Από μόνη της η ερώτηση, σε προκαλεί.
Προκαλεί να δεις αν κάποιον συγκεκριμένο φίλο ή φίλη, τους θεωρείς πράγματι κολλητούς ή όχι, να συνειδητοποιήσεις τον λόγο που ίσως δεν έχεις, να ανεβάσεις ή να κατεβάσεις επίπεδο στην εκτίμηση σε κάποιους, να κάνεις «ξεσκαρτάρισμα».
Πότε κάποιος χαρακτηρίζεται κολλητός, αναρωτήθηκα.
Γιατί χρειάζεται να έχω κολλητό;
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να έχω / να διατηρήσω τη σχέση με κολλητό;
Είναι πράγματι κολλητ@ ο / η τάδε;
Εύκολα λέμε ο κολλητός μου, αλλά…
Μου συμπαραστέκεται από τη καρδιά του ή απλά περνάμε χρόνο μαζί (πιθανότατα καλύπτοντας κάποια άλλη ανάγκη μας);
Η ανάλυση της σκέψης μας για το θέμα, φαίνεται απλή αλλά κατά τη γνώμη μου δεν είναι και τόσο απλή.
Απαιτείται να δεις αποστασιοποιημένα τον εαυτό σου μέσα στη σχέση.
Η αρχική άρνησή μας να επεξεργαστούμε οποιοδήποτε θέμα είναι αποτέλεσμα της εγκεφαλικής λειτουργίας, να αποφύγουμε τον πόνο, να αντιμετωπίσουμε κατάματα τις αλήθειες.
Άμυνα, να στείλουμε τη σκέψη μας μακριά από την επεξεργασία της ερώτησης να την αφήσουμε άλυτη, να προστατευτούμε.
Έτσι δουλεύει το μυαλό μας.
Ο / Η κολλητ@, υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να είναι ο πατέρας σου ή η μητέρα σου.
Υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να είναι ο / η σύντροφος σου.
Πάλι υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσε να είναι συγκάτοικος ή συνάδελφος.
Αν έχεις ήδη χτίσει και κολλητή σχέση με κάποιους από αυτούς, μην τη γκρεμίσεις, γκρεμίζουμε μόνο ότι έχει φθαρεί και δεν μας ικανοποιεί.
Αλλά χωρίς προϋποθέσεις, κολλητ@ είναι αυτ@ που αφαιρεί πλήρως συνειδητό ή υποσυνείδητο συμφέρον, και μπαίνει στα παπούτσια σου χωρίς να τον «καταπίνει» η συναισθηματική φόρτιση.
Με τον κολλητ@ δεν κάνετε κουτσομπολιό.
Το κουτσομπολιό έχει δίλημμα ή γελάς μαζί μου ή είσαι απέναντί μου.
Ο / Η κολλητ@ δεν έχει δίλημμα, έχει ένωση και συντονισμό.
Δεν είναι εκεί για να συζητήσετε μόνο επιφανειακά, για τον καιρό.
Δημιουργείται μαζί κάτι ανώτερο άγνωστο σε εσάς.
Δένεστε μαζί στον στόχο σας.
Οι κοινές ώρες έχουν ενέργεια και πάθος.
Είναι αυτός που σε ακούει με προσοχή, κουνάει το κεφάλι είτε συμφωνεί είτε όχι μαζί σου, κατ’ εμέ αυτή η δεξιότητα ανήκει στις πιο δυσκολοκατάκτητες.
Θα χαρεί με τις χαρές σου.
Δεν ντρέπεσαι να βγάλεις από μέσα σου τον πόνο ή το κακό που σε βρήκε!
Προτιμάς να το καταπιείς και να το αφήσεις να περάσει;
Αν δεν το λύσεις, πάλι μπροστά σου θα το βρεις, είναι πραγματικό θάρρος να μιλάς αν δεν σου είναι εύκολο.
Πόσο γενναίο είναι να μοιράζεσαι αυτό που το μυαλό σου προστάζει να κρύψεις;
Πόσο ψυχική δύναμη χρειάζεσαι;
Σε αυτ@ν θα περιγράψεις τι νιώθεις, τις χαρές και τις λύπες στην καθημερινότητά σου, το πρόβλημα που σε ταλαιπωρεί ή τις προκλήσεις που σε «απογειώνουν».
Ο / Η κολλητό@ δεν έχει ανάγκη να κερδίσει την εκτίμησή σου.
Δεν θα σε συμπονέσει απλά.
Θα τ@ν κοιτάξεις στα μάτια, όπως κοιτάς τον ήλιο, χωρίς να σε τυφλώνει το φως του, χωρίς να κρύβεις το βλέμμα σου από τον ήλιο ή το πρόσωπο τ@ κολλητού σου.
Με καθαρότητα.
Αυτ@ς κι εσύ.
Και του έχεις εμπιστοσύνη ότι δεν θα σε προδώσει.
Γιατί ανοίγεις την ψυχή σου.
Και νιώθεις όμορφα όταν ανοίγεις την ψυχή σου σε αυτ@ν.
Απελευθερώνεσαι.
Τo βγάζεις από μέσα σου.
Είναι λυτρωτικό.
Μη σκάβεις τα θέλω σου βαθιά μέσα σου, τα θέλω σου είσαι εσύ και η συμπεριφορά σου.
Εννοείται να τα βελτιώνεις.
Μην τα καταπιέζεις, πες τα, εξέφρασε τα στ@ν κολλητ@ σου, θα τα επεξεργαστείτε μαζί για να πας παρακάτω.
Ακόμα κι αν δεν έχεις κολλητό, μπορείς να αποκτήσεις.
Ακόμα και στα 50 σου.
Και στα 70 σου.
Μην παραμυθιάζεις το μυαλό σου ότι τώρα είναι αργά.
Αρκεί να δώσεις χρόνο, εμπιστοσύνη, καθαρότητα στη σχέση να δέσει.
Στην αρχή είναι δύσκολο, ναι.
Δεν είσαι ο μόνος που αντιμετωπίζεις προβλήματα.
Ο καθένας γύρω σου έχει τα δικά του.
Δεν είναι ντροπή να πεις ότι έχεις πρόβλημα με τη μαμά, το μπαμπά, τη σχέση σου, με το αφεντικό σου.
Να μοιραστείς επιτυχίες και όνειρα μαζί του, όχι για να πάρεις προσωπική αποδοχή αλλά γιατί θα χαρεί ο ίδιος.
Έχει μεγάλη διαφορά.
Ο κολλητός δεν θα σε κρίνει ποτέ. Αλλιώς δεν είναι κολλητός.
Χτίσε τη σχέση σου με κάποιον, αν δεν έχεις ήδη κολλητ@.
Δείξε την πρόθεσή σου.
Μίλα του.
Ο χρόνος θα δείξει αν αξίζει να είναι κολλητ@ς σου. Αν αξίζει. Αν αξίζει.
Αλλιώς ας πάρει το δρόμο του.
Ή τη θέση που του αξίζει του στην ιεραρχία των προτεραιοτήτων σου.
Πάντως, να ξέρεις, ότι ο κολλητ@ς σου είναι εκεί έξω και σε περιμένει να του μιλήσεις.
Σε περιμένει να τον βρεις και να του μιλήσεις.
Για να σε στηρίξει.
Να σε πάει μπροστά.
Να σε εξυψώσει.
Αν τύχει και ο / η κολλητ@ σου είναι εκεί ψηλά και σε βλέπει, να του / της μιλάς ακόμα πιο συχνά από τότε που τον / την είχες δίπλα σου.
Να ρωτάς τι σου προτείνει να κάνεις.
Κι αν κοιτάξεις και μια φωτογραφία του / της που σου χαμογελάει, τότε σου έχει δώσει και την απάντηση στο ερώτημα σου.
Ξέρεις τι θα σου πρότεινε, γιατί ήταν κολλητ@ς σου.
Μη ξεχνάς, αν τον έχεις βρει, να του / της δίνεις μια αγκαλιά που και που, το γραπτό μήνυμα στο κινητό δεν αρκεί, για να πεις ένα απλό ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, όταν τ@ν κοιτάς στα μάτια.
Η αγκαλιά με τ@ν κολλητ@ είναι κάτι παραπάνω από απλή σύνδεση.
