Τα βροχερά σου μάτια δεν είναι μόνο βροχερά.
Είναι και λαμπερά, έχουν ζωή.
Γιατί τους χάρισαν πνοή, οι μπόρες που πέρασαν.
Τώρα πια, όταν τα κοιτάς, δεν βλέπεις τα σύννεφα και τις μπόρες του δειλινού, διαθλάται εκεί το φως της ανατολής.
Μερικές φορές, όταν είναι ήρεμα και δεν έχει αέρα γύρω τους, μοιάζουν με λίμνη που αντανακλάται εκεί το γαλάζιο του ουρανού.
Δεν βγάζουν φλόγες.
Δεν έχουν σπίθες.
Η σπίθα και η φλόγα μπορούν να κάψουν τα πάντα.
Τα βροχερά μάτια δεν είναι ικανά να κάψουν, έχουν εμποτιστεί με το νερό της βροχής, τα φρόντιζε, τα βοήθησε να βγάλουν γερές ρίζες.
Έζησαν μέσα στη βροχή, κι αυτός είναι ο λόγος που δέχονται τώρα με βροχερό χαμόγελο την αξία του ήλιου.
Το έχεις νιώσει; Αυτό το συναίσθημα, όταν βουρκώνουν τα μάτια και χαμογελούν τα χείλη.
Αυτά τα μάτια δε ξεχνούν τη βροχή.
Δε θα ΠΡΕΠΕΙ να υπεκφεύγουν την ανάμνηση της βροχής.
Γιατί όταν τώρα έχει βροχή, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν πια, είναι ήδη βρεγμένα και εξοικειωμένα με αυτήν, ξέρουν τις λύσεις.
Όταν έχει ήλιο, επιλέγουν να τον απολαμβάνουν, γιατί γνωρίζουν πως είναι να ζεις στη βροχή.
Ο ήλιος λάμπει μόνο στα βρεγμένα μάτια.
Τώρα αυτά τα μάτια μπορούν να κοιτάξουν τον ήλιο, μες στα μάτια του, χωρίς να τα τυφλώνει το φως του.
Και εκεί κοντά χρονικά, να σου και το ουράνιο τόξο, αν έχεις υπομονή να το εντοπίσεις στον ορίζοντα.
Και πέρα από αυτόν, ενίοτε.
Αρκεί να το αναζητήσεις.
Ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημα του « Η μορφή της μοίρας» γράφει: «Κι ήταν η δύσκολη ζωή κι ήταν η χαρά».
Μα πως μπορεί να συνυπάρξει μέσα στη δύσκολη ζωή, η χαρά;
Παράδοξο;
Όλοι το ξέρουμε, Χαρά = Ευτυχισμένες στιγμές, όχι δύσκολες.
Κι όμως, μπορεί.
Γιατί αν έχεις ζήσει στη δύσκολη ζωή, ΤΩΡΑ έχεις ποικιλία επιλογής χρωμάτων στη παλέτα σου.
Μπορείς να επιλέξεις όποιο θες!
Από το μαύρο μέχρι το άσπρο.
Και ξέρω ότι άφησες το μαύρο πίσω σου και ζωγραφίζεις με άσπρο τώρα.
Κι ούτε μπορείς να μείνεις πλέον με το πινέλο στο χέρι, αναποφάσιστ@.
Κανένας άλλος δεν σου έβαλε το πινέλο στο χέρι, ήταν δική σου η ζωγραφιά. Μην τη χαρίζεις σε άλλους.
Αναρωτιέμαι τώρα τι θα επιθυμούσες για τα μάτια σου.
Να ήταν βροχερά;
Ή να έβγαζαν φλόγες;
Ή απλά να κοιτούσαν δεξιά και αριστερά, προσπερνώντας ότι έβλεπαν σαν να μην υπάρχουν ή να υποκρίνονταν συγκαταβατικά;
Εσύ θα διαλέξεις.
Μόνο να θυμάσαι να επιλέγεις ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, ΜΕ ΕΠΙΓΝΩΣΗ τα χρώματα σου, μην αφήσεις κανένα χρώμα να σου επιβληθεί να το χρησιμοποιήσεις στον πίνακα της ζωής σου.
Ειδικά το μαύρο. Μη σου επιβληθεί, εσύ να το ΕΠΙΛΕΞΕΙΣ όποτε θες.
