ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ…
Δεν έχω χρόνο, είναι άραγε πραγματικό εμπόδιο ή η δικαιολογία;
Όταν βγαίνουμε από το μονοπάτι της συνήθειας,
όταν «αυτό που αξίζει, πονάει και είναι δύσκολο»,
επιλέγουμε να πούμε τις λέξεις «ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ», λυτρωτικές από τις τύψεις και τις ενοχές.
Δεν θα πεις, «δεν είσαι διατεθειμένος να το κάνεις φίλε μου», δεν θα πεις «θα στρώσεις κώλο να κάνεις τη δουλειά», αυτά βολεύουν να τα πούμε σε τρίτους, όχι στον εαυτό μας.
Έχεις στο τσεπάκι ΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑ δικαιολογία! Δεν έχω χρόνο, δεν προλαβαίνω!
Αποφεύγεις μαεστρικά να κάνεις τη δουλειά που απαιτείται. Πανέξυπνο κόλπο.
Όλοι έχουν 24 ώρες.
Και είναι οκ να μην αφιερώνεις χρόνο για ένα στόχο σου, μικρό ή μεγάλο, αν πραγματικά δεν τον επιθυμείς. Εστίασε πρώτα απ’ όλα στην επιθυμία σου.
Γιατί κάποιες φορές επιτυγχάνουμε τους στόχους μας και κάποιες άλλες φορές, όχι;
Γιατί όταν τους πετυχαίνουμε, κινητοποιούμαστε είτε από το καρότο είτε από το μαστίγιο.
Επίλεξε το καρότο.
Γνωρίζω ότι δεν είναι εύκολο, αν δεν βγαίνει με χαρά από μέσα σου.
- Αν βλέπεις το καρότο, απλά κυνήγησέ το και θα το πιάσεις.
- Αν κουράζεσαι να τρέξεις ή να περπατήσεις για να το πιάσεις, σκέψου για μια στιγμή το λόγο και την αξία που θα πάρεις όταν το πιάσεις. Θα σε ενδυναμώσει.
- Αν δεν βλέπεις καμία αξία, ζήτα βοήθεια, μπορεί κάποιος να σε “ιντριγκάρει” να σκεφτείς αποστασιοποιημένα, από άλλη πλευρά και να αναγνωρίσεις την αξία του.
Όταν θα πάρεις την απόφαση για να περπατήσεις ή να τρέξεις για το καρότο, μια σειρά από αλλαγές γίνονται μέσα σου:
- Θα ενεργοποιήσεις το “είμαι εγώ που τα καταφέρνω” που σίγουρα υπάρχει μέσα σου, κρυμμένο ή φανερό.
- Θα είσαι πανέτοιμος να “χακάρεις” τις ευνοϊκές συνθήκες, όταν και αν θα έρθουν και θα τις μετατοπίσεις στο ΤΩΡΑ.
- Στην πραγματικότητα, θα δεσμευτείς και θα προτεροποιείς το στόχο σου.
- Θα ιεραρχείς τις εργασίες σου με κριτήριο την σημαντικότητά τους και όχι απλά για να σε κρατάνε απασχολημένο.
- Θα φτιάχνεις πλάνο δράσης, συγκεκριμένο και αποτελεσματικό, θα επιμερίζεις το στόχο σου (το όλον) σε μικρότερους εφικτούς στόχους.
- Θα αναλαμβάνεις δράση, προχωράς αδιαφορώντας για τα εμπόδια, γνωρίζεις ότι θα τα βρεις μπροστά σου, είσαι όμως σίγουρος ότι θα τα ξεπεράσεις.
- Θα διαχειρίζεσαι το πρόγραμμα σου με οργάνωση, με καταγραφή και αξιολόγηση.
- Θα επιλύεις εσωτερικά τραύματα, πληγές, ταμπού και στερεότυπα που σε κρατούσαν δέσμιο.
- Θα αποκτήσεις εμπειρία και θα επικεντρώνεσαι στο 20% των ενεργειών σου που θα επιφέρει το 80% των αποτελεσμάτων σου.
- Θα διαμοιράζεις καθήκοντα και υποχρεώσεις με μέλη της οικογένειας, φίλους, συναδέλφους, δείχνοντας σεβασμό και εμπιστοσύνη σε αυτούς.
Δε θα πεις «δεν έχω χρόνο». Δε θα πεις «δεν μπορώ».
Και για όσους δικαιολογούμαστε ότι δεν έχουμε χρόνο, ας συμφωνήσουμε ότι έχουμε χρόνο για απολαύσεις που μας κρατούν δέσμιους, κόντρα στην επιθυμία μας για αλλαγή.
Αν κάποιος εργάζεται για τα προς το ζην, όλη μέρα, δεν έχει πράγματι χρόνο. Το σέβομαι.
Ακόμα κι εκεί όμως υπάρχει χρόνος να αναλογιστείς και να χτίσεις το όραμά σου. Πιο αργά ίσως, πιο συγκαταβατικά με τη ζωή σου.
Δε θα συμφωνήσω όμως, όταν σκεπάζει η δικαιολογία του “δεν έχω χρόνο” την αναβολή ξανά και ξανά κάποιοι συγκεκριμένου προσωπικού ή επαγγελματικού στόχου.
Να θυμόμαστε, να μην «κλέβουμε» χρόνο από τον ύπνο μας, δεν θα μας «χαρίσει» πρόσθετο χρόνο, θα επιφέρει στην πραγματικότητα σωματική και ψυχική εξουθένωση.
ΜΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ.
ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΒΟΛΙΚΟ.
ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ΚΑΝ’ ΤΟ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΧΑΛΑΣΕΙ.
Κι όταν θα έρθουν τα δύσκολα, δεν θα το αναβάλλεις.
Δε θα αθετήσεις το λόγο σου.
Γιατί δεσμεύτηκες στον εαυτό σου.
Δεσμεύτηκες στην υπόληψή σου.
Δεσμεύτηκες σε εσένα.
