Μπορείς να διαβάσεις πολλά άρθρα στο διαδίκτυο για το work – life balance. Σύγχρονες προσεγγίσεις, με επίκεντρο τον εργαζόμενο.
Να έχετε τον εαυτό σας στο κέντρο της προσοχής σας, παρέχονται εργαλεία και ιδέες συχνά με μεγάλο κόστος για τις ίδιες τις εταιρίες, με σκοπό να έχει ικανοποιημένο εργατικό προσωπικό.
Είμαι σύμφωνος με αυτή τη μετάβαση με επίκεντρο τον εργαζόμενο.
Αναρωτιέμαι όμως τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις «work – life balance».
Αναλογίζομαι το νόημα της φράσης στα ελληνικά, ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής.
Γιατί χρειάζεται ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής;
Υπονοείται ότι έχει χαθεί.
Μπορεί να συμβεί, να δουλεύεις πολύ και σε προκαλούν να το ισορροπήσεις.
Θα πάω λίγο βαθύτερα τη σκέψη μου.
Τι υπονοεί η φράση; Να εξισορροπήσεις κάτι που έχει αρνητικό αντίκτυπο στη ζωή σου, με κάτι που έχει θετικό αντίκτυπο.
Λέμε δηλαδή, ότι η εργασία είναι κάτι «de facto» κακό και η προσωπική ζωή σου είναι κάτι καλό;
Παραδεχόμαστε ότι η εργασία είναι κάτι που μας επηρεάζει σαν ανθρώπους αρνητικά και ζητάμε να το εξισορροπήσουμε;
Αν το φέρεις στο συνειδητό νου σου, το σκεφτείς, μπορεί να ανεχθεί κάποιος στη ζωή του να ζεις σε τέτοια ανισορροπία;
Η γρήγορη απάντηση είναι η ανάγκη της επιβίωσης, ο μισθός.
Γιατί ο ίδιος ο εργαζόμενος δεν αναζητά τρόπους και λύσεις να κλείσει αυτή την ανισορροπία;
Και αναρωτιέμαι εάν η εργασία έχει αρνητικό αντίκτυπο στον εργαζόμενο, πόσο περισσότερο παραγωγικός για τις εταιρίες θα ήταν εάν η εργασία είχε θετικό αντίκτυπο σε αυτόν;
Μήπως οι εταιρίες έχουν ένα εργαλείο στα χέρια τους (την επιβεβαίωση του work – life balance), για την αναζήτηση της αιτίας που ο χρόνος τους σε αυτήν τους δημιουργεί το αρνητικό αντίβαρο στο work – life balance;
Ποια είναι η λύση;
Μόνο η βαθιά κατανόηση του κόσμου του εργαζομένου και η ενσυναίσθηση σε κάθε ανάγκη του, θα του δώσει τα εργαλεία να αγαπήσει τη δουλειά του.
Αρκεί να τον αφήσεις να σου μιλήσει, χωρίς να του απαντήσεις. Μερικές φορές αρκεί να ακούς χωρίς να κρίνεις. Χωρίς να του εξηγήσεις γιατί κάνει λάθος.
